ข.พระคัมภีร์และคำสอน
1. บทอ่านที่หนึ่ง (กจ 13:14,43-52) เล่าให้พวกเราฟังว่า น.เปาโลและ น.บารนาบัสเลือกที่จะรับฟังเสียงของพระเยซูเจ้าชุมพาบาลที่ดีและติดตามพระองค์ ท่านทั้งสองได้ทำหน้าที่ของชุมพาบาลที่ดีแม้จะถูกชาวยิวคัดค้านและต่อต้านในขณะที่ท่านพยายามประกาศข่าวดีแห่งความรอดอย่างกล้าหาญ และยังแนะนำให้บรรดาคริสตชนมีเห็นความเห็นอกเห็นใจคนต่างความเชื่อเพราะพระเจ้าทรงมีเมตตาต่อทุกคน
2. บทอ่านที่สองจากหนังสือวิวรณ์ (วว 7:9,14ข-17) ให้ภาพนิมิตถึงพระเยซูเจ้าว่าทรงเป็นลูกแกะที่ได้รับเกียรติในพระสิริรุ่งโรจน์และชุมพาบาล มินิตที่ น.ยอห์นได้รับนี้ให้กำลังใจบรรดาผู้นำให้มั่นใจว่าทุกคนที่ติดตามพระเยซูคริสต์และนำผู้อื่นให้มาติดตามพระองค์ด้วยนั้นจะได้มีส่วนร่วมในชีวิตความสุขนิรันดร์กับพระองค์ในสวรรค์
3. พระวรสาร (ยน 10:27-30) วันนี้พระวรสารให้ทั้งกำลังใจและคำท้าทายเรา ข่าวสารที่ให้กำลังใจก็คือ “ไม่มีใครแย่งชิง(แกะ)ไปจากพระหัตถ์ของพระบิดาได้” ข่าวสารที่ท้าทายเราคือผู้อภิบาลและผู้นำฆราวาสควรเป็นชุมพาบาลที่ดี ดูแลเอาใจใส่บุคคลที่พวกเขาได้รับมอบหมาย
ค. ปฏิบัติ
1. “จงเป็นชุมพาบาลที่ดี” ทุกคนที่ได้รับมอบหมายให้เป็นดูแลเอาใจใส่ผู้อื่นคือ “ชุมพาบาล” ไม่ว่าจะเป็นพระสงฆ์ บราเดอร์ ซิสเตอร์ พ่อแม่ ครูอาจารย์ กำนันผู้ใหญ่บ้าน อบต อบจ ผู้อำนวยการสภาภิบาล หัวหน้ากลุ่ม องค์กร หน่วยงาน สถาบัน ฯลฯ ต่างเป็นชุมพาบาลทั้งนั้น เราต้องเป็นชุมพาบาลที่ดีโดยแสดงความรักทุกคนที่อยู่ในความดุแลของเรา ภาวนาให้พวกเขา ให้เวลา และช่วยเหลือดูแลสวัสดิการทั้งด้านร่างกายและจิตวิญญาณ
2. “จงเป็นแกะที่ดี” ในฐานะที่เป็นลูกวัด คุณพ่อเจ้าวัดต้องการให้ลูกวัดรับฟังและติดตามเสียงของท่านโดยผ่านบทเทศน์ ในการประชุม ในกลุ่มการแบ่งปันพระวาจา และในคำแนะนำของท่าน – ในการรับอาหารฝ่ายจิต เป็นต้นในพิธีมิสซาฯประจำวันอาทิตย์และศีลศักดิ์สิทธิ์ การฟื้นฟูจิตใจและการประกาศข่าวดี – ร่วมมือกับคุณพ่อเจ้าวัดโดยการให้คำแนะนำ ให้กำลัง วิพากษ์วิจารณ์ด้วยความรักเมื่อเห็นว่ามีอะไรที่ไม่ถูกต้อง – ร่วมมือในกิจกรรมต่างๆที่ทางวัดและกลุ่มองค์กรจัดทำ
3. “ให้เราภาวนาและส่งเสริมกระแสเรียก” การเป็นสงฆ์ นักบวชชายหญิง เพื่อเราจะได้มีชุมพาบาลที่ดีมากยิ่งขึ้น
