ข.ทำไมเราจึงต้องให้เกียรติบรรดานักบุญ
1.บรรดานักบุญมีความไว้วางใจในพระคริสต์เจ้า และดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อเยี่ยงวีรบุรุษและวีรสตรีแห่งความเชื่อ น.เปาโลขอให้เรารับใช้และให้เกียรติบรรดานักบุญดังเช่นวิญญาณผู้สูงศักดิ์ ในจดหมายถึงชาวโครินธ์ ถึงฟิลิปปีและทิโมธี ท่านแนะนำคริสตชนได้ให้การต้อนรับ รับใช้และให้เกียรติบุคคลที่ไว้วางใจในพระเยซู บรรดานักบุญได้มีความสุขอยู่ในสวรรค์ในฐานะที่เป็นรางวัลของความเชื่อศรัทธาที่มีต่อพระเยซู ดังนั้นเราจึงต้องให้ความเคารพพวกท่าน
2.บรรดานักบุญเป็นรูปแบบในการดำเนินชีวิตของเรา พวกเขาสอนเราด้วยชีวิตของพวกเขาเองที่มีความศักดิ์สิทธิ์เหมือนพระเยซูที่มีแต่ความรัก ความเมตตา และการให้ออภัยอย่างไม่มีเงื่อนไข โดยอาศัยพระหรรษทานของพระเจ้า
3.บรรดานักบุญเป็นคนกลางแห่งสวรรค์ของเราผู้ซึ่งนำเสนอคำวิงวอนของเราผ่านทางพระเยซูเจ้า คนกลางแต่ผู้เดียวระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ (วว 8:3-4)
4.บรรดานักบุญเป็นเครื่องมือที่พระเจ้าทรงใช้เพื่อทำอัศจรรย์ในยุคปัจจุบัน เหมือนที่พระองค์ทรงใช้ไม้เท้าของโมเสส กระดูกของประกาศกเอลีชา(2พกษ13:21) ผ้าเช็ดหน้าและผ้าเช็ดตัวของ น.เปาโล (กจ 19:12) และเงาของ น.เปโตร (กจ 5:15)
ค.ปฏิบัติ
1. “เราต้องยอมรับการท้าทายให้เป็นนักบุญ” พระเยซูทรงเตือนเราว่า “ท่านจงเป็นคนดีอย่างสมบูรณ์ ดังที่พระบิดาเจ้าสวรรค์ของท่านทรงความดีอย่างสมบูรณ์เถิด” (มธ 5:48) น.อากุสตินร้องขอเราว่า “ถ้าพวกท่านสามารถเป็นนักบุญได้ แล้วทำไมฉันจะเป็นนักบุญไม่ได้” (Si iste et ista, cur non ego?) เราทุกคนสามารถเป็นนักบุญโดยการเลือกกระทำในสิ่งที่ดี หลีกหนีความชั่ว โดยการเลือกที่จะติดตามพระเยซูเจ้า ดำเนินชีวิตเพื่อจะได้มุ่งหน้าไปสู่สวรรค์
2. “เราสามารถดำเนินชีวิตตามแบบอย่างของนักบุญเทเรซาทั้งสาม” ได้แก่
1) น.เทเรซาแห่งอาวีลา ที่เติมพลังชีวิตฝ่ายจิตด้วยการภาวนา คือ สดับฟังและพูดคุยกับพระเจ้าอย่างสม่ำเสมอ
2) น.เทเรซาแห่งลีซีเยอ(พระกุมารเยซู) ที่เปลี่ยนการทำงานทุกอย่างให้เป็นการภาวนา โดยถวายงานที่ตนเองกระทำให้เป็นของถวายแด่พระเจ้าและเพื่อช่วยวิญญาณของผู้อื่นให้ได้รับความรอดพ้นจากบาป
3) นักบุญเทเรซาแห่งกัลกัตตา (คุณแม่เทเรซา) ที่ “ทำสิ่งที่ธรรมดาๆ ด้วยความรักที่ยิ่งใหญ่”
